در سینمای بی‌ضابطه و باری به هر جهت این روزگار ما، همین که فیلم‌سازی برای خودش اصول و قواعدی دارد و تن به هر کاری نمی‌دهد قابل‌تقدیر است. وحید جلیلوند با سه فیلمی که از سال ۹۳ تاکنون ساخته، نشان داده که می‌خواهد به تعریف و اجرایی متفاوت و هنرمندانه از «سینمای اجتماعی» برسد.

انتشار تصویری از بهرام بیضایی در کنار شهرام ناظری طی دو روز گذشته بازتاب‌های فراوانی داشته است. پرویز جاهد از ابتلا استاد بیضایی به سرطان گفت، پرویز پرستویی از جفاکارانی که موجب مهاجرت استاد شدند، گلایه کرد و حمید امجد خبر از بهبود استاد داد و گفت او درحال تمرین آخرین نمایش خود است.

دیوید فینچر به سراغ هیچکاک رفت تا بازسازی یکی از فیلم‌های وی را انجام دهد.

از مسیر سوزان و آفتاب تفتیده کوچه پس‌کوچه‌های بندرلنگه با طاق‌های شکسته که موریانه‌هایش «تشنه مرگ» شده‌اند تا نقش چوب‌ دوام آورده است و اهل هوا «بادجن» را از خانه تن بیرون می‌کشند؛ تا هجوم مردمانی که هر سال خون شهید از قالی می‌شویند در «مشهد اردهال» تا رزق و رونق و روزی به کسب‌وکار و دارهای قالی‌شان بیاید. از مردمانی که اربعین با برقع هایی که دست‌های بریده بر آن‌ها گلدوزی شده است و پای نوحه «بخشو» دایره‌وار در مسجد بوشهر سینه می‌زنند؛ تا مردمانی که از زندگی در پایتخت شلوغ و گره خورده مشاغل خرده‌پا دارند و شاکی هستند، همه اینها و چه بسیار دیگر بخشی از مستندسازی استاد روایت، ناصر تقوایی است.

«ماتریکس ۵» با درو گدار به عنوان کارگردان و لانا واچوفسکی به عنوان تهیه‌کننده اجرایی در دست ساخت است.

«کن لوچ» کارگردان کهنه کار بریتانیایی، حمایت خود را از «جاناتان گلیزر» به خاطر سخنرانی جنجالی او در مراسم اسکار ۲۰۲۴ اعلام کرد و به قطعی از پایان دوران فیلمسازی خود خبر داد.

«من حسین خوجه‌امیری افسر ژاندارمری هستم و تحصیلاتم را تا فوق‌لیسانس ادامه داده‌ام. خواندن را زیر نظر پدرم که آشنا با فنون موسیقی بود از سال اول دبستان شروع کردم و تاکنون به طور مداوم آن را دنبال کرده‌ام. ۲۵ سال پیش به رادیو رفتم. در فیلم‌های مختلف ترانه خوانده‌ام و از نوروز امسال [۱۳۵۱] هم‌کاری خود را با تلویزیون شروع کرده‌ام.»

کالین فارل با اشاره به جایگاه بازیگران ایرلندی در هالیوود گفت: ما خیلی بیشتر از وزن خودمان مشت می‌زنیم.

رضا داودنژاد بازیگر سینمای ایران که از چندماه پیش درگیر عفونت خونی شد و در بیمارستان بستری بود، ساعتی قبل در سن ۴۴ سالگی درگذشت.

«منطقه مورد علاقه»، برخوردی مینی‌مالیسی؛ با انحراف بشری«نازیسم» است! فیلمی درونگرا؛ که بیشتر از آنکه؛ توحشِ نازیسم را برجسته سازد؛ به بُعد درونیِ آن می‌پردازد. کارگردان؛ پلیدی نازیسم را مخفی نمی‌کند، آن را در پستوی روحِ شخصیت‌ها، انبار می‌کند؛ تا تماشاگر ذره‌ذره؛ شاهدِ یک تباهی تدریجی و سهمناک باشد!

در راه تا رسیدن به محل قرار برای هر پرسشی که به ذهنم می‌رسید، موسیقی‌ای همراهش می‌شد، نکته عجیبی است که تقریباً برای همه اتفاق می‌افتد، موسیقی در شما حسی و احساسی برمی‌انگیزاند، لحظه و زمان بودنی یا مکانی و جایی را تداعی می‌کند. در مواردی شما به ناکجایی سفر می‌کنید، تصویری ندارید اما «نت»‌ها شما را به خاطره‌ای می‌برد، شاید در کودکی یا دنیایی ناشناخته، بعضی از ملودی‌ها ماهیتی این‌چنین دارند، شما را به خاطره‌ای جمعی می‌برند، به‌جایی بیشتر از خانواده و محله و کوچه و شهرتان، شاید وسعت سرزمینی را دارند. در لحظاتی که یک ملت درگیر امری تاریخی است هنرمند نیز اثری خلق می‌کند، که خطی مشترک با همه دارد. حسین قره: آثار مجید انتظامی استاد آهنگساز از این دسته است. بعضی از ملودی‌های او ارجاع به یک فیلم سینمایی و یا یک کار تصویری نیست، بلکه ارجاع به یک تاریخ است، به یک دوره، به کوران حوادثی که همه در آن زندگی کرده‌ایم، عده‌ای کودک بودیم و عده‌ای هم‌سن خود آهنگساز و بعضی مسن‌تر از او.

محمد خزاعی رییس سازمان سینمایی در یکی از برنامه‌های تحویل سال نو از آمادگی این سازمان برای بازگشت افرادی چون بیضایی و بهروز وثوقی به کشور گفت درحالی که همین حالا یک مصاحبه ۱۵ ساعته از این بازیگر قدیمی و یک فیلم با بازی او در انتظار مجوز نمایش است.

تعطیلات نوروز برای بسیاری از مردم فرصت تفریح و استراحت است و معمولا پای ثابت یکی از این تفریحات هم سینما رفتن است. در این ایام بیشتر خانواده‌ها فیلمی مفرح و شاد را ترجیح می‌دهند ولی امان از آن روزی که به تماشای فیلمی بروند که فقط در ظاهر کمدی بوده!